دست نوشته هام...

دست نوشته های شخصی من، در مورد همه چیز....

دست نوشته هام...

دست نوشته های شخصی من، در مورد همه چیز....

جیش العدل کجاست؟

سه شنبه, ۶ خرداد ۱۳۹۳، ۰۲:۵۴ ب.ظ

سلام...

چند وقتی هستش که راجع به جیش العدل مطلب نزدم...

این مطلب کمی حالت اطلاعاتی داره! :) و میخوام حدسیات خودم رو در خصوص این گروه تروریستی و محل و نحوه عضو گیری و این صحبت ها بگم...

پس مستقیم و بدون هیچ مطلب اضافیی میریم سراغ اینکه ببینیم جیش‌العدل کجاست و چطوری کار میکنه و چه راه‌هایی برا گیر انداختنش هست؟

بچه های کونگ فوکار
چند وقت پیش، داشتم توی اینترنت در خصوص جیش‌العدل تحقیق میکردم که به یک سری عکس از این گروهک تروریستی برخوردم که برام خیلی جالب بودش...
در این عکس، تعدادی کودک رو از یک باشگاه کنگ‌فو (یا هر باشگاه دیگه‌ای که اینجور لباسی میپوشه!)، برداشتن و با یه سری پرچم های مربوط به گروه های تروریستی، ازشون عکس گرفتن که یعنی اینا نسل بعدی گروهک تروریستی ما هستن :(
اما این تصاویر، راستش نکاتش خیلی زیاد هستش!:)...

 

 

کودکان در گروهک تروریستی جیش‌العدل
 
برای این عکس، صرفا شرایط کلی محیط( پوشش گیاهان، کوه ها و مسیری که درش دارن پیاده روی میکنن) رو به خاطر بسپرید. همچنین توی این عکس، هیچ اب یا مواد غذایی دیده نمیشه همراه نفرات، بنابراین قرار نبوده که مسیر طولانیی پیاده روی بشه و مشخصا قبل از ظهر هستش ولی حدود 10 به بعد.
میشه راحت نتیجه گرفت که نزدیک به محل سکونت بچه ها هستن که قطعا یک شهر هست و نه روستا!( حدود 40 کودک کنگ‌فو یا ورزشکار در این تصویر قابل مشاهده است که این تعداد برای روستا غیر ممکنه و فقط در شهرهای متوسط ممکنه اتفاق بیوفته.(مگر اینکه کلا در شرق ایران، مردم به این ورزش علاقه‌ی شدید داشته باشن!)
 
کودکان در گروهک تروریستی جیش‌العدل

ساعت به تقریبا ظهر تغییر پیدا کرده. شخصی که با لباس ورزشی پرچمی رو در دست داره، احتمالا مربی باشگاه بوده که بچه ها رو به اردو اورده...
شرایط اصل محیط تغییر نکرده. بنابراین یا هنوز دارن راه میرن، یا همینجا مقصد اردو بوده.
فیزیک بدنی که عکس گرفته، از نظر اندازه سایه ها از نظر من، شخص عکاس یقه‌ی لباسش مثل لباس ورزشی سایر بچه هاست و صورتش رو با چفیه نپوشونده که احتمالا نفر دیگه‌ی عضو باشگاه بوده که همراه کودکان به اینجا اومده. بنابراین در دو عکس گذشته، ما صرفا یک نفر از عناصر تروریستی جیش‌العدل رو دیدیم که با لباسی عادی اومدن و نه لباس ورزشی( خارج از باشگاه بودن) همچنین در این دو عکس، همراه بچه ها هیچ اسلحه ای دیده نمیشه
کودکان در گروهک تروریستی جیش‌العدل
کودکان در گروهک تروریستی جیش‌العدل
 
وضعیت سایه ها در این دو عکس، دوباره بر میگرده به قبل از ظهر! و تقریبا همون زمانی که عکس دوم تهیه شده بود. اما اینجا همه‌ی کودکان مجهز به کلاش شدند!. یکی از نفرات با سن بالا جلیقه تنش کرد( که قطعا شخصی که ما در عکس دوم دیدیم نیست! چون چفیه نداره و جلیقه سفید داره! و قطعا عکاس عکس دوم هم نیست! چون کلاه داره و صد البته از نظر فیزیک بدنی، بزرگ تره.
این همه اسلحه رو یکنفر حمل کرده؟ در مسافت کم و فقط در مسافت کم( 100 متر و کمتر!) بله! در غیر اینصورت قطعا خیر.
ایا این اسلحه ها، همراه اردو به اینجا اورده شدن؟ یعنی یه پدر مادر 40 تا بچه، بچه هاشون رو سپردن دست کسانی که اسلحه سوار ماشین ماشین ها میکردن؟؟ یا این افراد این ریسک رو قبول کردن که این همه اسلحه رو داخل شهر لود بکنن؟ مقداری غیر محتمل هستش!
ایا این اسلحه ها در اینجا بودن و بچه ها به این محل اورده شدن؟ این سوال و جواب بله بهش، هم منطقی تره و هم محتمل تر! ولی ایا تروریست ها یه سری بچه رو میارن به محل اختفای خودشون؟؟

با توجه به اینکه هیچ یک از حالات زیر نمیتونه درست باشه، تنها نتیجه‌ای که میشه گرفت، این هست که عوامل این گروهک تروریستی، به صورت روزمره دارن بین مردم یکی از شهرها زندگی میکنن و کار میکنن و بدون هیچ مشکلی فعالیت میکنن، مشخصا برای این برنامه اسلحه ها رو از یه جای امن( خونه‌ی خودشون!) جمع کردن و اوردن به این محل که کاملا رندوم انتخاب شده!
 
کودکان در گروهک تروریستی جیش‌العدل

اولین چیزی که شما هم قطعا می‌ینید، نماز خوندن شیعه و سنی کنار همه.اتفاقا تعداد بچه های اهل تشیع بیشتر هم هست!( اعتراضی به اینکه اینا بچن و بلد نیستن درست نماز بخونن هم نمیشه وارد کرد! چرا که بالاخره بچه نگاه میکنه ببینه پدر مادرش یا پدر بزرگ و مادربزرگش چطوری نماز میخونن و همون رو تقلید میکنه!)
اصلا پیش‌نماز شیعه هست! :)
این نماز، احتمالا مغرب هستش چرا که افتاب اون شرایط خودش رو نداره و سایه‌‌ای نمی‌بینیم... شرایط محیطی تقریبا همون محل برداشتن عکس‌های قبلی هستش با تفاوت های جزئی که نشون میده احتمالا این مسیر برگشت بوده.

این همه چیزا رو گفتم، که بگم ظاهرا تصورات ما در مورد این گروه لااقل در یک مثال، نقض میشه:
  • اونا تو کوه و کمر نیستن! اتفاقا توی شهرهای نسبتا بزرگ هستن و فعالیت میکنن
  • مشخصا دارن روی کودکان سرمایه گذاری میکنن اونم با این دست برنامه‌های اینجوری!
پس نفرات این گروه تو پاکستان هم نیستن! همینجا بیخ گوش خودمونن!

راستش، خیلی اوقات محلی های هر شهر، مناطق تفریحی اطراف اون رو به خوبی تشخیص میدن! نوع کوه‌ها و اینکه این محلی که ازش عکس گرفتن، قبلا رودخونه بوده که به صورت فصلی راه میوفته باز و اینکه ظاهرا جای پیک‌نیک پذیری هم هستش که ملت اگر خواستن برن بیرون(اگر برن بیرون!) میان یه همچین جایی، شاید راحت بتونن بفهمن که کجای استان بلوچستان هستش اینجا یا حدس هایی رو در خصوصش بزنن و با پیگیری این نکته که یه باشگاه هم دارن، تا حدودی بتونن به این گروه تروریستی نزدیک تر هم بشن.
ما میدونیم حداقل 3 نفر از اعضا این گروه تروریستی، لباس باشگاه رو دارن و جزو مربیانش هستن.

کوه نورد ها

حالا، اگر داستان بچه ها رو ول بکنیم و بگیم فقط چند نفر از عناصر وابسته و سطح پایین هستن که خواستن یه نمایشی اجرا بکنن که مثلا ما هم هستیم، میرسیم به یه سری نفرات دیگه که اینها در حدود 10 نفر هستن.
 
عناصر جیش العدل
 
محل این عکس، از نظر کوه های اطراف و شکل اونها، رودخونه‌ی فصلی خشک شده و شن و ماسه‌اش، پوشش گیاهی اطراف تقریبا مثل همون محلی هستش که بچه های کونگ‌فو کار در اون بودن...
به نظر میرسه که این محل و کوه‌هاش، نزدیک به شهره و نیروها میتونن رفت و امد های سریع داشته باشن و نیازهای خودشون رو برطرف بکنن، تحت پوشش های مختلف مثلا تفریح و اینجور صحبت ها به اینجا بیان و صدالبته جا برای قایم شدن و اجرای درگیری زیاد داره...
خلاصه اینجا همه‌ی ویژگی هایی که یه محل باید داشته باشه تا تروریست ها اون رو برا قایم شدن انتخاب بکنن رو داره.
به نظر میرسه که اینها، عناصر تشکیل دهنده‌ی شعبه‌ی این شهرستان هستن و به همین تعداد 10-12 نفر هم هستن کلا.
 

 
باز دوباره یه عکس دیگه! تقریبا همون محیط( رودخونه‌ی فصلی و پوشش گیاهی). اینجا شاید چند کیلومتر داخل تر یا بیرون تر از عکس‌های قبلی باشه ولی مشخصا همون محل هستش در تاریخی دیگه...

به نظر میرسه که نیروهای این شاخه، هر چند وقت یکبار طی یک برنامه‌ی دسته جمعی بیرون میان و چند تا عکس میگیرن و برای فرماندهی خودشون می‌فرستن که وضعیت شاخه رو گزارش داده باشن و از برنامه های حفظ انسجام و این صحبت هاشون هستش احتمالا! :)
 

 
رودخونه‌ی فصلی، جنس زمین و گیاهان اطراف، شکل کلی کوه ها و تپه های اطراف(در این عکس تپه های شنی!)، کلا داره داد میزنه که اینجا همون محل قبلی هستش...
به نظر میرسه عناصر گروهک، پیاده به اینجا میان، غذا میخورن، عکس میگیرن و بر میگردن...

من البته واقعا شرایط محیطی بلوچستان رو نمی‌دونم، ولی جایی که من ازش دارم این مطلب رو میزنم، جنوب بیابون خالیه با پوشش گیاهی و زمین مشخص خودش، شمالش سنگی خالیه و خاک توش نیست اصلا! :))))
شرقش سنگ و خاک( کوه های اینجوری البته!) و غربش سنگ و درخت هستش...

فکر میکنم محیط هایی به این شکل( خشک و لم‌یزرع، این مدل گیاه، رودخونه های فصلی که قطعا هدف دوستان تولیدی شن و ماسه هم هست!، کوه های نیمه سنگی و نیمه خاکی) در بلوچستان هم یونیک باشه و مثلا یکی دوشهر و منطقه بیشتر مجهز به این نوع محیط نباشن و قسمت های غربیش بیشتر وضعیت بیابون خشک و صحرایی به خودش بگیره و این قسمت های شرقی نزدیک به مرزش باشه که به این صورت هستش...

در کل، اینجا باز ما به این نتیجه میرسیم که درصدی از عناصر این گروهک تروریستی، در داخل خاک کشور خودمون هستن! و گشت ها و برنامه های حفظ انسجام و هماهنگی و احتمالا تمرینی مختلف رو برگذار میکنن... و اساسا نیاز هم ندارن از کشور بیرون برن! :)

بچه مدرسه‌ای ها

سری دیگه‌ی عکس هایی که من گیر اوردم،  از تجمعات درون شهری عناصر این گروهک هستش...
 

 
وضعیت کلاس:
ادمهای عادی، بدون هیچ وسیله یا چیز مشکوکی که به خونه‌ی یکی از دوستانشون رفتن تا در کلاس یا برنامه‌ای شرکت بکنن!!‌به هر صورت یه گردهمایی عادی هستش...
مثل گردهمایی ها و جلسات هفتگی بسیج خودمون که یه عده ادم عادی میان دور هم جمع میشن و حرف میزنن و ممکنه کلاس هایی هم براشون برگذار بشه!
اینجا هم داره برای این عزیزان کلاس برگذار میشه! کلاس اسلحه شناسی شامل انواع و اقسام اسلحه ها...یه جمعیت باز حدود 10-12 نفره که یه گروه رو تشکیل دادن و احتمالا هفتگی به منزل این بزرگوار میان و در کلاس های درس چگونه تروریست باشیم! شرکت میکنن....

اموزش های تئوری، اموزش های حفاظتی، برنامه ریزی برای بسیاری برنامه های داخل شهر، هماهنگی برنامه های اینده و ... کلی کارها میشه از طریق این خونه که داخل یه شهر یا روستاست انجام داد! که باز من شهرهای بلوچ نشین رو ندیدم، ولی شخصا فکر میکنم یا یه شهر کوچیکه یا یه روستای بزرگ!
چونکه همه لباس محلی پوشیدن و حداقل تو جایی که من دارم مطلب میزنم، چند نفر همزمان لباس محلی نمی‌پوشن مگر اهل یه روستای بزرگ باشن یا اینکه یه شهر کوچیک و سنتی...روستای بزرگ به خاطر اینکه امکان نداره کل جمعیت یا یه درصدی از مردم روستاهای کوچیک بتونن و جرات بکنن که همراه این گروه های تروریستی بشن! :)....
بنابراین اینجا هم نیازی نیست که بیرون از کشور باشی و داخل کشور، میتونی کلاس برگذار بکنی...
 


 
باز هم اعضای یک حلقه که بعد از کلاس درس، با تسلیحات عکسی گرفتن که احتمالا قرار هست برای مدیریت کلی سازمان ارسال بشه و در اختیار اونها قرار بگیره...


در پایان این قسمت از مطلب، نتیجه گیری های شخصی من به این صورت هستش:
 
  1. عناصر این گروه در داخل ایران هستن و اموزش می‌بینن و دوره های مختلف رو می‌بینن و در داخل مردم با شغل های خیلی عادی زندگی میکنن! مثل نیروهای بسیج خودمون که خیلی زندگی های عادی دارن و صرفا هفته‌ای یک یا چند جلسه(بسته به میزان فعالیتشون) به محل پایگاه میان و فعالیت میکنن که این فعالیت ممکنه یادگیری باشه! شنیدن اخرین اخبار و سیاست ها باشه یا تصمیم گیری برای عملیات و یا هر چیز دیگه‌ای
  2. این سازمان در حلقه های کوچیک 10-12 نفره عملیات میکنه که  بسیار بسته هستن و دامنه‌ی فعالیت خودشون رو پایین نگه میدارن و به قولی، دنبال لشکر راه انداختن نیستن! لااقل در مباحث نظامی و عملیاتی دنبال این کار نیستن! و کسی که مثلا مدرسه داره، ممکنه هر روز کلی ادم بیان پیشش که بهشون درس اخلاق و فرهنگ و ادب و حتی سواد خوندن و نوشتن بده، ولی یک یا چند ساعت در هفته، کار اصلیش که هماهنگی تروریست ها هستش رو انجام میده...

کل این دو نکته، به معنای فعالیت وحشتناک سلولی هستش!!! یعنی حتی مربی کونگ‌فوی پچه های اونجا هم ممکنه تروریست باشن و در صورتی که برنامه‌ای بخواد پیش بیاد، خیلی راحت میتونن در خصوص گروگانگیری و موارد مشابه عمل بکنن...
 
  1. این نیروها در داخل مردم عادی دارن زندگی میکنن و این یعنی فعالیت هاشون قابل رصد توسط مردم عادی هستش و با داشتن تعداد مناسب نیروی مردمی در روستاها و شهرها که صرفا گزارش چنین تحرکاتی رو بدن یا این دست تحرکات رو زیر نظر داشته باشن(کیا با هم و در چه روزهایی و با چه لباسهایی و به چه مدت زمانی دیدار دارن و رفتار و تعاملات این افراد و جهت گیری هاشون در دنیای بیرون از گروه خودشون چطوری هستش؟! :) )...
  2. این گروه هنوز کاملا به بیابون و کوه‌ها نرفته و داخل شهرها هستش و این یعنی راه اصلی مقابله با اینها، همچنان کارهای فرهنگی هوشمندانه هستش.

نظر شما چیه؟! :)...
مطلب در ارتشی| میلیتاری

 

 

  • سه شنبه, ۶ خرداد ۱۳۹۳، ۰۲:۵۴ ب.ظ
  • Senaps

نظرات  (۳)

  • دختران کوروش
  • البته باید قبول کرد که پاکستان و افغانستان سرزمینی سراسر کوه و کوهستانند و قطعا محل پناه گیری بهتری برای امثال جیش العدل و... هستند
    ولی یک دولت کار آمد و قوی میتونه این معضلات رو حل کنه که متاسفانه این دو کشور همسایه هیچکدام دولت کار آمد و قوی ندارن
    مطلب جالبی بود و البته آموزنده.
    اینکه شما اینقدر جامع به تحلیل عکس پرداختید و مطمئنا اگر در کسوت یک فرد نظامی می بودید و در ارتش و یا سپاه خدمت می کردید حتما تا به حالا به محل اختفا این گروه دست پیدا می کردید.
    اما من از شما میخواهم کمی هم به مسائل جامعه شناختی و اجتماعی و سیاست های دولتی بپردازید و بنده مطمئن هستم که اگر به این مسائل پرداخته شود حتما و حتما محل اختفائ این گروهک و گروه های دیگر نیز کشف خواهد شد.
    1-وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم. دوست عزیز حتما شما میدانید که فردی که از نظر معیشتی در سختی به سر میبرد و مشکلاتی مالی داشته باشد و شغل مناسب نیز نداشته باشد به احتمال زیاد جذب این گروهک ها خواهد شد، حال خود حساب کنید با بیشتر شدن این مشکلات اقتصادی و نبود شغل مناسب در هر نقطه کشور باید منتظر تشکیل این گروه ها باشیم. و احتمالا در تهران چندین گروه تشکیل خواهد شد.
    2-فقر فرهنگی و عدم آموزش مناسب دینی و اجتماعی: مطمئنا شما میدانید که در هر کجا که کار فرهنگی مناسب انجام نشود و فقر فرهنگی و آموزشی رشد کند ، جوانان و مردم آن منطقه به تندروی روی آورده و محل مناسبی برای شکل گیری گروه های خشن ، تندرو، و صد البته شغل های کاذب مانند قاچاق و فروش مواد مخدر خواهند بود.
  • عدالت اجتماعی
  • دوست عزیز و گرامی
    با تشکر از اینکه به همچین مبحث مهمی پرداختید ممنونم.
    اما باید توجه داشت که فرهنگ غالبی که از سمت غرب وارد کشور و خاور میانه شده است،و دونگانگی و تفرقه ای که در میا گروه های مسلمان شکل گرفته باعث شده است که هر گروهی دیگری را متهم کند و خود را برحق بدانند و به نوعی یک جنگ قدرت داخلی در میان گروه های اسلامی و حکومت ها و سردمداران ایجاد شود.ما باید از خودمان شروع کنیم. اگر اسلحه را کنار بگذاریم و با هم متحد شویم در مقابل دشمن خارجی برنده خواهیم بود در غیر اینصورت تنها با صرف وقت و هزینه و پرداختن به جنگ داخلی و برادر کشی که در انتها هیچ برنده ای نخواهد داشت میرسیم و دنیا به ما به چشم یک ملت از هم گسیخته و پر هرج و مرج نگاه خواهد کرد که تاثیر آن تا سالها باقی خواهد ماند.
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    تجدید کد امنیتی